Home.Info.Activiteiten .Routes.Sponsoren.Links.Contact.

Copyright MC-Volgas© Alle rechten voorbehouden.   Gebruiksvoorwaarden | Privacybeleid

www.tecs2001.nl

Versie 9-11-2011

Vrijdag 28 JUNI 1996
Waalwijk ( NL ) - Puttgarden ( D )
430 miles = 688 km.
TENT
Stand eind van de dag: 430 miles
Kosten:
Tanken 140 miles fl 25,-
Tanken 330 miles DM 26,18 15 liter
Camping DM 39,-

Vertrek vanuit Waalwijk richting Nieuwegein samen met Lydia.
In het Mercury - Hotel een lekker " bakkie " met ons " Moppie" genuttigd en op Joop gewacht. Joop natuurlijk ook nog koffie.
Na een innig afscheid van Lydia zijn we rond 8.20 uur richting Glane gekacheld.
Aldaar kennis gemaakt met Rob en niet alleen zijn Cali 2 bekeken, maar natuurlijk ook zijn " gele monster ". Prachtige machine, deze Duc.
Na koffie met broodjes van Joop met KAAS - KAAS EN NOG EENS KAAS kalmpjes binnendoor naar de snelweg richting Hamburg. Vandaar via de snelweg naar de kop van Duitsland, alwaar we om 16.50 uur op de camping in Puttgarden aankomen.
In 10 minuten tijd zijn Joop en ik geïnstalleerd, inclusief de verbazingwekkende stoeltjes.
Joop showt zijn nieuwe trui, waarbij onder grote hilariteit de ritssluiting van zijn spijkerbroek kapot gaat. Gevloek alom!!!!
De eerste avond gebakken aardappeltjes met rosbief gegeten.
God weet wat we de rest van de vakantie nog te eten zullen krijgen. Tevens van de situatie gebruikt gemaakt om onder het genot van wat alcoholische versnaperingen elkaar wat beter te leren kennen.
Gezien de snelheid: goedkoop rijden met deze Guzzi's!!! ( 1 op 20 )

 

Zaterdag 29 JUNI 1996
Puttgarden ( D ) - Sävsjö ( ZW )
280 MILES = 448 KM.
TENT
Stand eind van de dag: 710 miles
Kosten:
Tanken 518 miles D. KR. 102,50 - 15,94 liter
Tanken 700 miles ZW. KR. 111,12 - 14,32 liter
Combi - Ticket DM 70,- p.p.
Ontbijt DM 18,50 p.p.
Zweeds Camping Carnet Zw. Kr. 49,-
Camping ZW.KR. 100,-

Gezien de afstand die we vandaag willen rijden en de tijd die we kwijt zullen zijn aan " het ponten " zijn we om 7.00 uur opgestaan. Joop heeft weinig geslapen. Ik zou praten, knarsetanden ( bekend euvel als ik drank op heb ), Rob zou zelfs niet gesnurkt hebben, maar hij is vooral wakker gebleven vanwege zijn " innige " relatie met een Duitse duif. ( ROEKOE - ROEKOE!!! )
We kopen op advies van de kok op de camping ( een gewezen zeeman ) een Combi - Ticket voor de overtocht Puttgarden - Rødbyhavn ( 1 uur ) en de overtocht Helsingør - Helsingborg. ( 20 minuten ) bij de Duitse Rederij.
Op de boot van Puttgarden naar Rødbyhavn hebben we van een uitstekend ontbijt genoten. Blijkbaar bevalt dit " het Deense serveerstertje" zo goed, dat ze ons 4 DM fooi geeft!!!!
De tocht door Denemarken verloopt voorspoedig. Een goede snelweg geeft een uitstekende verbinding naar Helsingør en onderweg hebben we bij vlagen een prachtig uitzicht op de zee. Af en toe worden we geplaagd door een miezerig regenbuitje.
In Helsingør hup de boot op en als we via de snelweg richting Stockholm Zweden inrijden, voel ik me al een echte wereldreiziger. Nadat we de snelweg verlaten hebben, drinken we een bakkie " leut " in een wegrestaurant. Met algemene stemmen wordt dit wegrestaurant als extreem " VIES " bestempeld.
We schieten de E4 op. Een ruime weg met lange bochten door een bosrijke gebied, waarin zich de nodige meren bevinden. Net na Värnamo rijden we de 127 op.Na verschillende " peukenpauzes ", met prachtige uitzichten over de verschillende meren, zoeken we tegen 17.00 uur een camping in Sävsjö op. We staan aan een lieflijk meertje op een ECO - camping. ( mijn Zwitser leven gevoel begint )
In de cantine kunnen we niet eten, maar de plaatselijke Pizzeria brengt de Pizza tot aan de tent.

" Qua eten zitten we dus goed ": volgens Joop.
Na het eten komt de whisky op " tafel " en bespreken we de route van de volgende dag.

 

Zondag 30 JUNI 1996
Sävsjö ( ZW ) - Stockholm ( ZW )
278 miles = 449 km.
Overnachting op " De Cinderella " ( Viking Lines )
Stand eind van de dag: 998 miles
Kosten:
Tanken 891 miles Zw. Kr. 111,-
Pont Zw. Kr. 1020,-
( Overtocht 885,- + per motor 134,- korting 67,- )
Verteer op de boot: Zw. Kr. 1200,-

Ik ben om 6.00 uur wakker. Een heerlijke morgen, het zonnetje al hoog aan de hemel en het meer zo glad als een biljartlaken.
Je ziet de vissen azen. Onder het genot van mijn onafscheidelijke " zware " peuk een lekkere wandeling gemaakt. Rond 7.00 uur kruipen Joop en Rob uit hun tent en tegen 8.00 uur zitten we in de cantine aan een heerlijk ontbijtje. Om 8.30 uur wordt aangereden. Via de 127 en de 128, maar vooral via de 134 toeren we door een schitterend stuk Zweden. Naaldwouden met uitgestrekte meren vergezellen ons richting Stockholm. Het laatste stuk nemen we de snelweg. Stockholm is een prachtige stad, waar hulpvaardige Zweden spontaan hun hulp aanbieden met het zoeken van de weg naar de haven. Als we de kade vinden ( ongeveer 15.00 uur ) waar we moeten inschepen, blijkt onze boot 's avonds om 21.15 uur te vertrekken. Een uurtje of 6 wachten dus, weeeeeet je!!!
Aan de kade, waar we moeten inschepen, liggen 4 Nederlandse fregatten, die aldaar voor de Zweedse bevolking " open dag " hebben. 2 " Jantjes " ( ook motorrijders ) maken contact, wat resulteert in een uitnodiging aan boord van de " HR. MS. van AMSTEL ". De motoren worden door een gewapende matroos " op de valreep " bewaakt. Een kop koffie en de nodige pinten verder ( de belasting betaald ) zitten we gezellig aan boord mee te eten.
Na een hartelijk afscheid hebben we ons rond 18.15 uur opgesteld voor de inscheping naar Türku via de eilanden van
Mariehamm. Uit tijdverdrijf hebben we ons electrisch geschoren via het ingenieuze 220 Volt systeem op de Cali 2, inclusief After Shave " ofcourse ".
Tegen 20.30 verschijnt een enorme, 14 deks veerboot voor onze kade.

Van alle gemakken voorzien: Casino, meerdere bars, disco, meerdere restaurants, Tax - Free Shop, Sauna etc. etc..
Hé L.. ( sorry, Hé is de afkorting van Hoy - Eikel )
Hoy Lullo, ik denk dat we de nacht wel door zullen komen, weeeet je!!!
De overtocht verloopt voorspoedig. Een eilandenreeks zonder weerga ontrolt zich voor onze ogen. Knusse houten huizen, met aan de rand van het eiland de gebruikelijke sauna en aan de steiger het broodnodige bootje zijn schering en inslag. Tegen 24.00 uur, de zon is net onder, zoeken we met ons drieën een " lekkere " stoel op.

 

Maandag 1 JULI 1996
Türku ( F ) - camping ongeveer 50 km. voor Mikelli ( F )
229 miles = 336,4 km.
HUT
Stand eind van de dag: 1216 miles
Kosten:
Ontbijt op de boot: FM 96,- p.p.
Tanken 79 miles FM 84,82 - 15,2 liter
Camping FM 135,-

Van een " lekkere " stoel is geen sprake. Voor slapen zijn we niet gekomen. De " BEEST " uithangen, " SCHEUREN " met die bak, " METERS " maken is ons DEVIES.
Rob hoort dit wat bedachtzaam aan en bromt: " Je gaat je gang maar " en besluit toch wat slaap te pakken.
Joop en ik storten ons in het wilde Discoleven van de Zweedse en Finse jeugd ( gemiddeld 16 - 18 jaar ), die overigens zuipen tot ze er bij neer vallen. Jari Littmanen van AJAX is altijd hun geëikte openingszin, als ze horen dat we uit Holland komen. Om 3.15 uur gaat de Disco dicht, ( we zagen om 1.45 uur de zon weer opkomen ) en we zoeken alsnog onze stoel op. Van slapen is geen sprake, we doezelen wat weg.
Om 6.00 uur staan we weer aangetreden voor een fiks Fins ontbijt met alles erop en alles eraan.
Om 7.00 = 8.00 uur ( Finse tijd 1 uur later ) rijden we in een miezerige regentje de boot af: " Finland Here We Come ".
De wegen in Finland zijn goed maar recht. Via Forssa en Riihimäki toeren we naar Lahti. Na Lahti verlaten we de doorgaande weg. Bij Vierumax gaan we rechts de 363 op. Eindelijk droog... en sturen zoals eigenlijk de bedoeling is!!! Zelfs zandwegen komen aan bod.
Tegen 13.30 uur begint het weer te regenen. De 363 gaat over in de 369 en bij Tuohikofti gaan we links af richting Mikkeli.

Gezien onze " fitte " gemoedsrust na onze wilde nacht zoeken we tegen 14.30 uur een camping en huren daar een 4 - persoons hutje voor ongeveer fl. 45,-.
Iedereen is moe, maar we staan pal aan een meer en dit vergoed veel. Onder het genot van een pilsje genieten we van de rust, de jonge eendjes en de stilte.
Lydia gebeld. Thuis gaat het goed.
Even een uurtje plat, daarna douchen eten etc.
Het hutje lijkt wel een uitdragerswinkel, alles ligt van iedereen overal te drogen. De befaamde " AFZAKKER " komt weer op tafel.
Ook blijkt dat het betere bochtenstuurwerk Joop niet boeit. Joop is er voorstander van om zonder veel moeite van
A ( = Lopik ) naar B ( = Noordkaap ) te rijden.
" DIE PISVLEK!!! ".
In Sävsjö was Joop zijn Sjaal en Guzzi - colletje kwijt.
HOERA, HOERA teruggevonden in mijn tas. Joop is me, ondanks het steeds gebruiken van mijn BO(eren)PO(litie)COL, innig dankbaar.
Om 22.30 uur zoeken we onze strozakken op. Welterusten.

 

Dinsdag 2 JULI 1996
Camping Mikelli ( F ) - Camping Lieksa ( F )
270,5 miles = 440 km.
HUT
Stand eind van de dag: 1486,5 miles
Kosten:
Tanken 310 miles FM 103,75 - 18,3 liter
Tanken 484 miles FM 77,83
Camping FM 240,-

Tot 8.00 uur geslapen. Wat kan die Rob " snurken ".
De " SNOARING TWENTIES " zijn er niets bij. Gisteravond heeft het de hele avond geregend en waarschijnlijk vannacht ook. Vanmorgen kijken we tegen een diepgrauwe lucht aan, waar de regen met bakken uitvalt. Volledig ingesteld op een vochtrijke dag vertrekken we om 9.30 uur. De regenkleding bewijst de hele dag zijn waardevolle diensten. Fors regen dus.
We vervolgen de weg richting Mikkeli en slaan daar rechts af de 434 op richting Savonlinna. Tegen 12.00 uur begint de Guzzi van Rob, volgens eigen zeggen, " kut " te lopen. Volgens nogmaals eigen zeggen 100 km qua benzine misgerekend. " Stop " sputtert zijn Guzzi. Joop en ik gaan ongeveer 10 km verderop tanken. Joop terug, benzine afgetapt en ongeveer 20 minuten later komen de beide matadoren bij het tankstation aan.

Dacht je nu, dat Joop binnen een bakkie koffie wil drinken!!! Voor hem is uitkleden vandaag uit den " boze ". " Boeit me niet, dan maar liever in de regen ", verklaart ons Michelin mannetje.
Finland is mooi, mits je de binnenwegen rijdt. Kilometers bos wisselen zich af met prachtige meren. Voor fl 20.000,- kun je hier een schitterend houten huis laten zetten, wat je dan ook ziet gebeuren. Langs de meren staan op de meest prachtige plaatsen huisjes waar je alleen maar van kunt dromen.
De wegen zijn goed. Daar waar de weg barsten vertoond, vullen ze dit op met een soort neopreen. Regelmatig zie je dan ook een van ons, vol adrenaline, zich " kwispelend " bezig houden om recht op de weg te blijven. Opeens houdt de verharde weg op. Gedurende 8 km rijden we over zand, kiezel en prut. Na dit stuk komen we ineens bij een pont. We steken een meer over met prachtige vergezichten. Na Savonlinna links af de 471 op en na Pollakka rechts de 476 volgen richting Joensuu. Na wat zoeken, waarbij de Finse " Inlander " erg behulpzaam is, vinden we de 518 naar Lieksa.
Gezien het natte weer huren we weer een blokhutje.
Nat maar voldaan wordt wat drank ingeslaan en liggen we een kwartiertje later aan de " fles ". Joop wordt gek van de muggen ( of van het idee ). Hij is van plan zijn tent in de hut op te zetten. Na lang ouwehoeren ziet hij hier toch vanaf en smeert zich ter compensatie maar in met " het chemisch vergif Care Plus ". Perfect spul overigens.
Wat we vanavond eten zien we wel. Inspector Clouseau puts sluwly his head up, joe knuew!!! De route wordt doorgepraat, waarbij we uitrekenen dat we waarschijnlijk zaterdag op de Noordkaap zullen zijn.
Aangezien " het betere bochtenwerk " Joop niet boeit, zou hij vandaag van binnen naar buiten de bocht nemen i.p.v. vice versa. Nou, dat heeft hij geweten!!!
Bijna de berm in, dat scheelde een haartje van een kale neger.
Rob, niet alleen " Engineer " maar zeker ook " MASTERGUIDE " wordt elke avond door Joop aan het intekenen van de afgelegde route gezet.
Ons diner bestaat uit 2 magnetron pizza's, die we nuttigen, terwijl we Lydia en Sylvia bellen. Trouwens, op de " Cinderella " hebben we ook nog meerdere malen geprobeerd te bellen, echter zonder succes.
Na de nodige NEUTEN (Pils, Whisky en Feigling - lekker zeg, weeeeeet je !!!!) hebben we om 22.30 " the sack gehit ", waarbij de gifgroene ijsmuts van Joop, die hij 's nachts wil gaan dragen, voor behoorlijk wat humor zorgt. Dit, als bescherming tegen de muggen, die in grote getalen aanwezig zijn.
Uitspraak van Rob: " In Finland zijn meer muggen dan mensen en in Nederland zijn meer varkens dan mensen ".
Waar haalt die jongen het toch vandaan?????

 

Woensdag 3 JULI 1996
Lieksa ( F ) - Posio ( F )
293,5 miles = 496,6 km.
HUT
Stand eind van de dag: 1780 miles
Kosten:
Tanken 680 miles FM 91,20 - 16 liter
Camping FM 400,-

Ik wordt om 7.30 wakker.
Ik heb me vanmorgen gerealiseerd, dat ik me langzaam maar zeker ten dienste " moet " stellen van deze 2 Guzzi - Rijders.
Als mijn Hondaatje, met een geluidje als een naaimachine, geluidloos schakelend, zuinig en trouw deze 2 globetrotters volgt, heb ik moeite hen bij te houden.
DAT IK MEE MAG RIJDEN MET DIT SOORT DAVERENDE, ROOKUITSPUGENDE, FANTASTISCH ACCELERERENDE MONSTERS, HAD IK NOOIT MOGEN
BEVROEDEN. MET EEN FORSE STAMP OP DE VERSNELLINGSPOOK NADEREN JOOP EN ROB MET " WARE DOODSVERACHTING " ELKE BOCHT EN LEGGEN
" HUN BEEST " ZO PLAT, DAT MAXIMILLIANO BIAGGI ER NIETS BIJ IS. ADEMLOOS EN MET DIEPE BEWONDERING LUISTER IK NAAR VERHALEN OVER DEMPERS ( OF JUIST GEEN DEMPERS ), VUURSPUWENDE UITLATEN, SLEUTELEN AAN VERSNELLINGSBAKKEN, LOSGERAAKTE CARBURATEURS, AFGEBROKEN VALBEUGELS EN LOSGETRILDE MOEREN.
Wat voel ik me, met een " plastiek kuipje " op mijn Jappie, buitengesloten bij deze DOORGEWINTERDE, ERVAREN, TECHNISCH, DOOR DE WOL GEVERFDE MOTORRIJDERS.
Om dit te compenseren heb ik deze " BERIJDERS VAN ITALIAANSE ROSSEN, DEZE KILOMETERS VRETENDE KOLOSSEN " maar koffie op bed gebracht. " WAKE UP, RISE AND SHINE ".
Deze positieve geste wordt duidelijk gewaardeerd. Joop maant Rob, die 's morgens blijkbaar een ontzettend ochtendhumeur heeft, tot kalmte. Zelfs onderweg werkt het nog door. Joop haalt met zijn Guzzi de meest rare capriolen uit. Op de maat van de muziek begint hij te " SLALOMMEN ". En dat terwijl bochtenwerk hem niet boeit.
Rob maakt zelfs de opmerking - LET OP!!!!:
" EEN GUZZI IS GEEN MOTOR - eeeeeeeeeh, natuurlijk is de Guzzi een motor".
Ik voel me helemaal groeien!!!!!
Vertrek ongeveer 8.45 zonder ontbijt.
Niet getreurd, een " Brabants " kwartiertje later halen we dit in: " Breakfast - Time ".
Blijkbaar maken robuuste, in het zwart leder gestoken Guzzi rijders, enorme indruk op het Finse vrouwelijke geslacht.


We staan na het ontbijt, aangekleed en wel, klaar om te vertrekken, als de eigenaresse van dit " establisment " met een hoogrode kleur 3 doughnuts van 1 maand oud, warm en wel, aan Joop aanbiedt.
" Voor onderweg ", maakt zij ons duidelijk.
Rondom gelukkig rijden we over de 524, die ook weer overgaat in een stuk onverharde weg van ongeveer 30 kilometer.
Deze heuvelachtige weg, waar je officieel 80 km. mag rijden en waar volgens de borden " gevaarlijke bochten " in zitten, rijden we zeer voorzichtig op. ( 20 hooguit 30 km. ) Als blijkt dat de zandweg goed te berijden is, wordt de snelheid opgevoerd. 40-50-60-70, zelfs 80 km wordt gehaald.
Na 15 km zien we opeens aan beide kanten van de weg meerdere rijen grote stenen opgesteld. Deze zijn te vergelijken met de Menhirs in Bretagne. Wat het doel is??
De 524 ( prima weg overigens ) wordt opgevolgd door de 912, die zich 80 km. door het landschap slingert. Mooi om te
rijden, met fijne lange bochten. Na Suomussalmi, tegen 12.00 uur rijden we weer de regen in. Langzaam veranderd alles.
Niet alleen wordt het de laatste dagen later donker
( " 23.30 uur ) en vroeger licht ( " 2.30 uur ), maar hier worden de bossen dunner, mos en hei steken de kop op en de temperatuur wordt kouder. De meren zijn nog even talrijk als de vorige dagen. Het gebied wordt heuvelachtiger en als je over een heuvel heen rijdt, zie je in de verte wolken in de boomgrens hangen. Her en der piepen meren door de bomen heen. Als we stoppen stikt het van de muggen!!!
Sporadisch zien we op de binnenwegen een auto en opeens doemen 3 motorrijders uit de regen op. Met het befaamde motorhandje rijden we langs elkaar heen. 20 Kilometer verder langlauft een Fin op wieltjes. Toekomstig Wereldkampioen 1998?
Een begraafplaats in " the middle of nowhere ".
Via de 915, de E63-5 en de 840 komen we in Taivalkoski. Vandaar over de 863 naar Posio.
Tegen 17.00 uur zoeken we een camping en gezien de regen, de natte kleren en de kou pakken we weer een blokhut. Dit keer werkelijk van alle gemakken voorzien: douche-toilet-T.V.-magnetron-koffiezetapparaat etc. Spullen worden op de verwarming gedroogd. Languit op de bank bespreken we de route onder het genot van een kopje koffie met whisky.
Joop neigt nog naar een " Saunaatje pikken ", maar is eigenlijk te lam. Echter niet te lam om zich als een expert in de Finse taal te ontpoppen. Hij leest " VLOT " de ondertiteling op T.V., maar wat het betekent?????
" Kan zo'n kutfabriek nog wel blijven bestaan, als je met een nieuwe Guzzi na 500 meter je zijstandaard verliest ": vraagt Rob zich af. De voordelen van Guzzi - rijden komen op tafel alsmede ook de " progressieve " aflevering door de fabriek van een nieuwe Guzzi.
Na een diep en innig gesprek over dit onderwerp gaan we vroeg slapen.

 

Donderdag 4 JULI 1996
Posio ( F ) - Inari ( F )
379 miles = 606,4 km.
HUT
Stand eind van de dag: 2159 miles
Kosten:
Tanken 866 miles FM 81,44 - 15,1 liter
Tanken 027 miles FM 69,70 - 12,1 liter

8.00 uur op met koffie , maar geen ontbijt. 9.15 vertrekken we. Vandaag is het een zeer mooie dag. Behoudens wat kleine buitjes is het de rest van de dag droog met bij vlagen fiks de zon op de bol. Temperatuur vanmorgen 12 graden, maar in de loop van de dag oplopend naar 20 tot 24 graden.
We blijven de de 863 volgen naar Kemijärvi, waar we weer de E63-5 opschieten. Vanaf Lahti, in het begin van Finland, tot hier hebben we niet te klagen. Mooie wegen om te rijden, lekker bochtenwerk, wat crossgebeuren er tussen door en toch overal de mogelijkheid om te tanken, waar je dan ook gebruik van moet maken. De campings zijn prima. Zelfs het hout voor de traditionele BBQ ( evenals de sauna ), die op elke camping aanwezig is, ligt voorgehakt klaar. Het moet niet gekker worden!!!!
Konijnen, rendieren, rendieren met jonkies, rendieren met belletjes, vogels ( boven op mijn helm aan flarden ), de gehele Finse dierentuin passeert vandaag de reveu.
Je kunt je voorstellen, wat voor schrikeffect het teweeg brengt, als je met blèrende pijpen en 130 km per uur de bocht door knalt en er ineens een rendier voor je opduikt, die het dan ook nog verdomd om opzij te gaan.
Je kunt je voorstellen, wat voor schrikeffect het bij een konijn teweeg brengt, als Rob met blèrende pijpen en 100 km per uur langsdavert.
Jawel, 180 graden draaien en ROEF.... weer de weg op.
Je kunt je voorstellen, wat voor schrikeffect het teweeg brengt, als je met blèrende pijpen en 140 km per uur over een drietal hobbels rijdt.
Jawel, bijna eraf gekatapulteerd en je hart klopt in je keel ( Echt geluk gehad ) !!!
In Vuostimo slaan we links af de 9264 op richting Sodankylä.
In Sodankylä weer links af de 953 op en net voor Kittilä volgen we rechts af de 955, de we volgen tot Inari.

Vandaag hebben we, mede door het weer, maar vooral omdat Joop zijn betere dag heeft een dikke 600 km afgelegd.
Bij het zoeken naar het bordje, waar we de POOLCIRKEL passeren, stuift Joop ons voorbij. Hij probeert zo extreem optimaal de bocht aan te snijden, dat de rechterknie van zijn
" LEDEREN RACEBROEK " BIJNA DE GROND RAAKT!!!
Knap hoor, dat je dit kunt een Guzzi??
Rob, een meester in het vinden van goede geasfalteerde
bochtige wegen ( alsook onverharde wegen 60 km vandaag ), had een topdag. Prachtig toeren, waarbij vooral in het Lapland gedeelte enorme toendra's met grote kudde rendieren opdoemen.
Zelfs ski-gebieden doorkruisen we, zeker als Rob een ski-camping oprijdt. Daarna volgt echter ter compensatie een magnifiek stuk bochtenwerk.
Morgen nog ongeveer een 300 km. Aldaar een hutje zoeken om te overnachten en zaterdag ligt het in de bedoeling om zonder bagage de NOORDKAAP te bezoeken. Dit wordt tevens dan onze eerste rustdag. Overigens vanavond heerlijk gegeten: voor de derde keer Hamburger met French Fries.
Lydia gebeld. Thuis gaat het goed en voor mij is deze tocht
" KICKEN ".
Onze hut kijkt op 2 oude bootjes die aan de oever van een prachtig meer liggen. Het stikt er van de muggen en een groep Duitsers zijn aan het BBQ-en. ( 2 minpuntjes dus )
Een gedenkwaardige avond!!! De midzomernachtzon geeft een schitterende kleurenpracht en als we " diep rondom gelukkig " van de nodige borrels rond 23.00 uur aan de kant van het meer staan, zijn we behoorlijk onder de indruk.
Tijdens het maken van de nodige foto's voor ons nageslacht krijgen Rob en ik de slappe lach. De alcohol laat diepe sporen bij ons achter!!!!
Ik citeer:
" Hutte of miggen betekent hitte of muggen "
" The story of Pathetic Terry and his LOVEBOX "
" Pinguinen, het summum van genot "
" Ik begin donker te worden betekent ik begin dronken te worden "
" Bier moet koud zijn, soep heet en een goeie kut moet
stinken " Dit is een oud " Zeemansgezegde " volgens Rob.
( " sorry dames " wordt hieraan toegevoegd )
" Daar loopt een wandelende CHOLESTEROLBOL "
Dikke-Dikke pret, dat kun je begrijpen!!!!!
Na ongeveer 1 liter whisky en de nodige flessen bier is slapen niet meer zo moeilijk.

 

Vrijdag 5 JULI 1996
Inari ( F ) - Russenes ( N )
250 miles = 400 km.
HUT
Stand eind van de dag: 2409 miles
Kosten:
Tanken 159 miles FM 58,20 10 liter
Tanken 367 miles N KR 135,56 15,5 liter

Vanmorgen zijn we om 9.00 uur opgestaan. Als ontbijt koffie met broodjes en jam. Om 10.30 via de E 75-4 richting Utsjoki, de grensplaats tussen Finland en Noorwegen
Het noorden van Finland bestaat uit eindeloze vlaktes met lage bomen, lage begroeing, mos en hei. De wegen zij idem, ook eindeloos dus. Tegen de Noorse grens wordt het heuvelachtiger en komen de fijnere bochten weer aan bod. Plotsklaps minderen Joop en Rob vaart; een statig rendier staat aan de kant van de weg en je hoort hem denken: " Why do not you get the fuck out of here ? "
In het laatste plaatsje van Finland, Utsjoki, eten we een hapje en we verlaten Finland via een brug over de rivier Deatnu op dezelfde manier als we Finland in zijn gekomen. Met regen dus.
Nauwelijks op de E6 in Noorwegen stopt het weer met regenen. Begeleidt door de brede, traag stromende Deatnu tuffen we richting Noorden.
Noorwegen is van begin af aan heuvels en bergen. De E6, die we nog erg lang zullen volgen, slingert zich door dit bergachtige gebied, waar we de eerste sneeuw al zien liggen.
Opeens galopperen ons 10 - 12 ( wilde? ) paarden tegemoet. Geen eigenaar te bekennen. Het wordt weer kouder. Hoge bergtoppen, overdekt met sneeuw, doemen in de verte op. Langzaam trekt de lucht dicht en komen de wolken lager hangen. Grote meren weerkaatsen de bergen in het water. We rijden langs een kudde schapen, die langs de kant van de weg grazen.
Bij een " peukenpauze " verzamel ik al mijn moed: " Rob...., ik durf het bijna niet te vragen, maar mag ik even op je CALI 2 zitten ?? ". Breed glimlachend geeft Rob toestemming. Ik mag hem zelfs starten. Als ik de handrem intrek, zie ik de Voltmeter naar het rood lopen. " Rob eeeeeh? Hoort erbij!! Hoort erbij!! ": zegt Rob op vaderlijke toon. " Ik weet wat het is om op zo'n " GALBAK " te rijden ". Verontschuldigend spreekt hij tot zijn Cali 2: " Sorry Schat!!! ".

Als de Cali 2 met forse klappen tot leven komt, voel ik de ware Guzzi geest door me stromen. Alles klappert, trilt, steunt, kreunt en davert. Joop legt natuurlijk alles vast op de gevoelige plaat, voor het geval mijn kleinkinderen ...!!!!
Even later zit Rob op mijn " Jappie ". " Het moet niet gekker worden ", steunt hij en weigert resoluut op de foto te gaan.
Er moet eens praat over komen !!
Langs de Porsangen Fjord rijden we richting Noordkaap. In Russenes huren we voor 2 nachten een hutje, zodat we morgen zonder bagage op ons gemak naar de Noordkaap kunnen. Tijdens het " diner " komen we er achter dat we in Noorwegen weer Nederlandse tijd hebben: 20.15 = 19.15 uur.
De nodige postkaarten worden geschreven voor het thuisfront.
In de hut wordt het traditionele pilsje weer opengetrokken en droogt Rob zijn 15 kilo gereedschap en reserve-onderdelen. Een hele tanktas vol, onverstelbaar wat hij allemaal bij zich heeft. De conversatie gaat over, jawel motoren.
Met Rob op de bank, Joop in het grote 2-persoons bed en ik daar weer boven in het stapelbedje " we shut our eyes " rond 24.00 uur.
By the weeeey, Nurweeeey is very expensiiive en tot nu toe zonder miggen - sorry muggen.

 

Zaterdag 6 JULI 1996
Russenes ( N ) - Noordkaap ( N ) - Russenes ( N ):
141 miles = 223 km.
HUT
Stand eind van de dag: 2550 miles
Kosten:
Tanken 550 miles NOK 118,7 13,5 liter
Pont NOK 58,-
Pont NOK 58,-
Nordkapp entree NOK 150,-

D - DAY !!!!! VANDAAG MOET HET GEBEUREN !!!!!!!!!
Vanmorgen rond 9.00 uur worden we wakker van de geur van verse koffie en roereieren met spek en kaas. Joop heeft zijn beste beentje voorgezet en staat in een Guzzi T-shirt en een zwarte G-STRING te kokkerellen. " SPLENDID "
Het weer is triest. Een droge dag, dat wel, maar erg laag hangende bewolking, een fris windje en een temperatuur van 10 graden Celsius.
Rond 11.00 vertrekken we , dik ingepakt, richting Noordkaap, een tochtje van ongeveer 110 kilometer.

Rob, die van ons de titel: " MEESTER (gids) " heeft gekregen,
( bij het horen van deze " ERETITEL " haalt Rob onmiddellijk een stickertje met " MEESTER " erop uit zijn portefeuille en plakt dit voor op zijn helm. Hoe is het mogelijk!!!!!!!!!!! ) geeft het sein " start de motoren " en welgemoed rijden we de camping af.
De E69, een grillige, hobbelige kustweg langs de Porsangen Fjord, is mooi om te rijden. Scherpe bochten wisselen zich af met lange, glooiende stukken weg, waarbij je steeds over de fjord heenkijkt. Rechts naast je loopt de weg, of steil of glooiend af naar het water en links staan grillig gevormde rotsen - bergen, waar je regelmatig grote lappen sneeuw op ziet liggen. De bewolking hangt als een grauwe sluier laag tegen de bergwanden. Soms probeert een waterig zonnetje
tevergeefs door te breken. Langs de fjord zie je op landtongen enkele huisjes met vissersbootjes liggen. Zeemeeuwen zweven boven ons. Overal zie je rekken, waaraan stokvis hangt te drogen. Een kudde rendieren ligt vredig te herkauwen.
Een tunnel van 3 km. kondigt zich aan. In de tunnel schrik ik me kapot. Voor me laten Joop en Rob hun motoren op een daverende manier knallen. De sirene van de CALI 2 gaat aan en met een machtig gedender, wat weerkaatst wordt tegen de tunnelwand, draait Rob zijn gas open en spuit weg.
Een pont brengt ons van het vaste land van Noorwegen naar het plaatsje Honningsväg op het eiland Magerøya. Hier slaat de mist toe. Als we vanuit de boot de E69 vervolgen, kunnen we hooguit 100 meter zien. Joop, die voorop rijdt, verdwijnt in de nevel en hoe hoger we komen, hoe vager Rob wordt. Gelukkig dat het gedaver uit zijn uitlaat me de weg wijst.
Fijnmazige druppeltjes vormen een fijn waas over mijn vizier. langzaam maar zeker begint condensvorming aan de binnenkant van mijn vizier te komen en opeens is Rob weg. Zelfs het bekende gebulder van zijn CALI 2 hoor ik niet meer.
Ik waan me alleen op de wereld.
Ineens duikt uit deze dikke soep het PNB " NORDKAPP " op!!!

Hoera, op 6 Juli 1996 om 13.50 uur en na 2478 miles = 3965 km. zijn we op onze plaats van bestemming.

Met een vrolijke zwaai zet ik mijn Hondaatje 10 meter achter dit bordje op de parkeerplaats, waar Joop en Rob al staan.
Na het nemen van de nodige foto's, betalen we NOK 150,- p/p
( schandalig - voor 2 uurtjes ) en rijden blindelings door de dichte mist deze toeristische trekpleister op.
De lucht zit potdicht. De wereldbol, de gedenksteen waar de Noorderbreedte op staat en het mooie ronde hotel zijn niet te vinden. Alleen als je er 10 meter van af staat, nou ja
dan.... !!!!!!
Na wat omzwervingen en natuurlijk na wat " negatieve(n) " bewijzen hervatten we de terugtocht.

Joop, die meedoet aan de " 4KWADRANTEN " wedstrijd van " TEO LAMERS MOTORRIJWIELEN " rijdt voorop. Bij elk dorpje of stadje, wat een beginletter van TLM heeft, moet hij een foto maken met de nummerplaat van zijn Guzzi + het PNB erop.
Dit drukt het tempo behoorlijk. We worden zelfs ingehaald door " AUTOOS "!!! "SLAAPVERWEKKEND ", volgens Rob.
Joop maakt dit echter weer goed door een heerlijk maaltje macaroni in elkaar te flansen. ( Boodschappen NOK 230, erg duur dus ) Met recht de ereprijs van de " KOPEREN KOKSMUTS " waard. Hij mag blijven.
( Onder ons verteld en verzwegen: Bij het douchen moet hij zo niesen, dat de macaronistukjes uit zijn neus komen.)
Na het nodige geboer, gehoest, de nodige meppen voor " het harses ", menige neut en geouwehoer, besluiten we deze "RUSTDAG" rondom gelukkig en genieten van een welverdiend hazenslaapje. Morgen weer een dikke 500 km ertegen aan.
PS: Joop spreekt dit wel aan. Hij komt met plan A. Hij stelt voor om komend weekend bij de dames in Echternacherbrück ( Luxemburg )door te brengen. Hilariteit alom!!!!
Now comes the monkey out of the sleeve!!!
Bochten niet maar vrouwen en " rijden " wel. ROMEO - DELTA - PAPA - LIMA, WAT BETEKENT: REGEL DAT, PAARDELUL!!!
Rob zegt, dat hij de indruk heeft, dat we ons zakelijk een oor hebben laten aannaaien. ( Excuses: hij heeft 1 borrel teveel gedronken ) 4000 km rijden, voor fl. 250,- geen " flikker " zien, afzien, kou lijden en vooral Guzzi's zonder problemen!!! Daarbij is vandaag de LAATSTE WHISKY opgegaan.

 

Zondag 7 JULI 1996
Russenes ( N ) - Fossbakken ( N ) 50 km. voor Narvik
368 miles = 588,8 km.
HUT
Stand eind van de dag: 2918 miles
kosten :
Tanken 734,5 miles NOK 130,3 14,8 liter
Hut 250 NOK

Zo, nadat Rob vanmorgen ( het is zondag ) eerst naar de kerk is geweest, vertrekken we om ongeveer 8.45 uur richting thuisbasis.
De E6, jawel dezelfde als toen we uit Finland zijn gekomen, blijkt een voortzetting te zijn van het eerste stuk.
Een mooie bochtige weg, klimmend en dalend, meestal goed geasfalteerd. Het eerste stuk, landinwaarts richting Alta, roept ( zoals vandaag meerdere malen ) een vergelijking op met Oostenrijk. Het is alsof je door het hooggebergte rijdt, echter je rijdt maar 200 tot 400 meter boven de zeespiegel.
Via dalen tussen fikse rotsformaties met boven op de top " echte " sneeuw en met een snelstromende rivier naast de weg rijden we Noorwegen verder in. Tussen de rotswanden boven het water zien we een hangbrug.
En man en een vrouw zijn om 9.15 uur al bezig een hut te bouwen. Een lammetje voedt zich bij zijn moeder. Grote kuddes rendieren grazen op de uitgestrekte weiden. ( Rob is dan niet meer te houden!!! ) Een man staat tot zijn middel in het water te vliegvissen. In de omgeving van Alta gaat Joop zijn eigen gang. Vandaag is nogmaals zijn 4Kwadranten dag.
Dit geeft Rob en mij de gelegenheid een tandje hoger te schakelen. Als een nest jonge honden gaan we aan de haal. Een heerlijk stuk stuurwerk is het gevolg. " Prachtig " Over en weer wachten of Joop of wij en " Hup " daar gaan we weer. Als we de Kaj - Fjord rijden, zien we grote ronde rubberen " ? ". Zou hier vis in gekweekt worden?
Aan de overkant storten grote watervallen naar beneden en verdwijnen onder de weg door in de fjord. Een half uur later rijden we er zelf langs. Onvoorstelbaar mooi. Joop, aangestoken door ons enthousiasme, schakelt  " eindelijk " zijn Guzzi ook een versnelling hoger. Volgens eigen zeggen heeft hij er zin in. ( Hoe is dit mogelijk? ) Vol binnenpretjes over PLAN A en gekscherend over en weer vervolgen we de E6.

" MOTOR GUZZI - RIJDER BETROKKEN BIJ ONGELUK OP E6 "

Hedenmorgen werd een zwart geklede motorrijder op een GUZZI CALIFORNIA 111 op een bochtige weg ingehaald door een
Bedford Van, met als bestuurder de 20 jarige Heer X. Blijkbaar is de bestuurder van deze Van zo geschrokken van deze unieke motor, dat hij de bocht is uitgevlogen en over de kop is gegaan. Dhr. X kwam met de schrik vrij. De motorrijder en de Guzzi stellen het goed.

Als we de kuststreek verlaten en weer het binnenland inrijden, ontrolt zich weer een prachtig panorama. Meertjes, riviertjes, uitgestrekte bossen op prachtige lange hellingen, woeste watervallen die naar beneden donderen.
Overigens, het is droog, daardoor zijn de wegen goed te rijden. Maar het is triest en koud ( 5 - 8 graden Celsius ).

Een kil windje volgt ons overal naar toe. Plotseling gaat Joop vol op zijn rem!!!
Hij trekt als een " Razende Roeland " zijn motorkleren uit en rent met een rol toiletpapier de bossen in.
" Kabbelend Kontwater ", constateert Rob nuchter.
Opgelucht komt Joop terug. " Diarree " baalt hij. Spoorslags verdwijnt hij weer. Als hij weer terugkomt is hij door een mug in " zijn ballen " gestoken. Brullend van het lachen rijden we verder. Gezien de lichamelijke toestand van Joop zoeken we ongeveer 10 km. verderop een hut. PLAN A komt alweer boven drijven. De neut wordt dit keer in de bar gedronken ( PILSJE FL. 11,- ) + nog 2 op bed.
LICHT UIT, BEKKEN DICHT GODVERDOMME, SLAPEN.
MORGEN WEER VROEG OP!!!

 

Maandag 8 JULI 1996
Fosbakken ( N ) - Mosjøen ( N )
378 miles = 604,8 km.
HUT
Stand eind van de dag: 3296 miles
Kosten:
Tanken 936 miles NOK 129 14,9 liter
tanken 117 miles NOK 124 14,1 liter
Pont 34 NOK
Tol 20 NOK
Camping 250 NOK

Degene, die als eerste wakker is, zou de euvele moed hebben de anderen ook wakker te maken. We wilden vroeg vertrekken.
SHIT!!! Kun je je voorstellen. Op vakantie je verslapen.
Om 8.45 uur wakker. Binnen een uur gewassen, gestreken, gepakt en gezakt, ontbeten en om 9.45 uur " gassen maar ".
De E6 is een terecht een " Koning " van een weg. Hij loopt van de Finse grens in het uiterste noorden tot ver in het zuiden van Noorwegen.( Lillehammer - Oslo - Göteborg )
Ze noemen hem de " Koning Olaf " weg. Zoals al gezegd is hij meestal goed geasfalteerd en gaat van breed naar smal, van hobbelig naar een perfect biljartlaken, van klimmend naar dalend en van recht met van die " scheurende " glooiende bochten naar korte haarspeldbochten. Hij voert je door een " MACHTIG " Noorwegen.

Waar je ook komt:
* Watervallen groter als de Krimmler waterval in Oostenrijk.
* Een bergpanorama als in de Alpen in Frankrijk.
* Woeste bergrivieren als in de Pyreneeën in Spanje.
* Bochten als in de Dolomieten in Italie.
Voor de pont naar Bognes ligt een ontegenzeggelijk prachtig gebied. Via een brede brug ( in het meer zie je grote draaikolken ) heb je het gevoel het hooggebergte in te rijden.
Een weergaloos stukje stuurwerk.
Om 17.45 uur passeren we voor de tweede maal de POOLCIRKEL.
Via allerhande capriolen ( door sneeuw, over kiezel, door gigantische plassen ) proberen we ver van deze toeristische
attractie bij een monument te komen. Jammer genoeg lukt dit met de motor niet. Joop probeert met de telelens het nodige goed te maken, maar of dit zal lukken??
Als ik foto's genomen heb van een andere gedenksteen, pak ik mijn tanktas weer in en dek hem af met mijn regenhoes. Het elastiek wat ik normaal er omheen doe breekt en nonchalant gooi ik dit op de grond.
Geïrriteerd hoor ik een Noorse mijnheer denken: " STOMME MOTORRIJDER ". Hij pakt het elastiekje van de grond en gooit het in de vuilnisemmer. Rob kijkt mij meewarig glimlachend aan. " ALLURE, WIL!!!" zie ik hem denken.
Tijdens het eten heb ik Lydia gebeld.
PLAN A gaat door.
Wilde verhalen gonzen over de tafel. Van onverwachts aankomen ( moet je die gezichten zien ) tot plotseling van achteren in het zwembad de dames bij de " BOOBIES " pakken.
We zien het duidelijk zitten!!!!!
Na het eten tuffen we verder.
We worden omgeleid. Het blijkt dat een stuk weg " weg " is.
Via een zandweg en een pas gegraven tunnel worden we weer de E6 opgeleid. Joop, vanmorgen nog niet zo goed wakker, is langs de auto's naar voren gereden. In de startblokken wacht hij op " het groene licht ". Wij, " oude lullen " ( sorry Rob ), blijven achter in de rij staan. Dit geeft ons oudjes weer de gelegenheid een flink stuk te blèren. Blijkbaar is de slaap bij Joop echt verdwenen, want we hebben veel kilometers nodig om hem in te halen.
Onderweg halen we een " kudde " wielrenners in die Trondheim - Noordkaap - Trondheim rijden. ( Knap hoor, dan moet je toch wel GOED GEK zijn )
Als we weer aansluiten bij Joop, toont deze een triomfantelijke glimlach.( zo in de trant van een " poepje "laten ruiken. ) Mentaal zit het wel goed met ons.
Rob groet galant met het befaamde motorhandje " the only one horse power ". Een Noorse knol dus!!!
Het eelt begint duidelijk op onze KONT te komen, het bochtenwerk van Joop begint goed te gaan en de motoren doen het uitstekend. Wat willen we nog meer!!!

Tegen 18.15 uur begint het harder te waaien. De hemel, de hele dag grauw nevelig en met af en toe een fikse bui, breekt open
en de laatste 2,5 uur rijden we met zonnig weer.
Tegen 21.00 uur nemen we weer een hutje op een Camping, waarbij jammer genoeg het zwembadje met het kinderglijbaantje gesloten is. Om 21.30 zitten we achter de PINT.
CITAAT ROB:
Vandaag de eerste mooie Noorse gezien bij de kassa van het Tolstation. Tot nu toe de enige vrouw die in aanmerking komt
om op " het vlot " van Joop plaats te nemen. Maar dan wel zonder trui, natuurlijk!!! Dit vlot van Joop ontspringt uit zijn ultieme droom: alleen met 4 beeldschone naakte vrouwen, die hem verwennen, op een vlot. Blufkikker!!!!!!
Er zijn in Noorwegen veel vakantiegangers, meestal met caravan of camper. Er wordt veel vrij gekampeerd. Meerdere malen zien we mannen, die flink zitten te bunkeren, terwijl zijn echtgenote en de " kids " allen maar iets drinken.
Volgens Rob zijn dit snel composterende GFT ( Groente, Fruit en Tuinafval ) containers.
Morgen: VROEG EN GEZOND WEER OP!!!

 

Dinsdag 9 JULI 1996
Mosjøen ( N ) - Tydal ( N )
424 miles = 678 km.
HUT
Stand eind van dag: 3720 miles
Kosten:
Tanken 292 miles NOK 123 14,3 liter
Tanken 483 miles NOK 122,3 14,1 liter
Tanken 654 miles NOK 107 12,5 liter
Tolweg NOK 10
Camping NOK 160

Keihard galmt het door de hut:" OPSTAAN WE MOETEN VERTREKKEN "
Geschrokken kijk ik op mijn polshorloge: 3.15 uur
Net als ik wil gaan kankeren, zie ik Joop slaapdronken op de rand van zijn bed gaan zitten. Alleen al deze aanblik zou ik niet hebben willen missen. Rob, die een " plasje " moet doen, zie ik breed glimlachend midden in de kamer staan.
" Kloothommel ", kreunt Joop en laat zich weer achterover vallen.
Blauw van het lachen kruipen Rob en ik het nest weer in.
Om 7.30 staan we weer langs bed en om 9.15 vertrekken we richting Trondheim, nog steeds de E6 volgend. Ongeveer 100 km. voor Trondheim krijgt Joop zijn zin. Vrij rechte glooiende wegen met weinig en vooral ruime bochten. Hij komt nu echt aan zijn trekken.

Ongeveer 40 km. voor Trondheim verlaten we daarom dan ook de trouwe E6. We schieten de 705 op. Als iemand ons in de toekomst naar de " HEL " wenst, we've been there ( St. Hell aan de 705 )
Het landschap veranderd. Je kunt het vergelijken met het Sauerland in Duitsland. Grote dalen, veel landbouw. Ver weg lage heuvels. Industie: hout.
De geur van versgemaaid gras, hout en mest en de overweldigende uitlaatgassen van de voor mij rijdende GUZZI'S prikkelen mijn neusgaten. Gisteren startte Rob zijn CALI 11, gaf gas en alle bloemetjes in de plantenbak achter hem gingen " SLAP " hangen!!!
De 705 is een leuke stuurweg. Meerdere malen rijden we langs het Selbusjøen ( volgens Rob " Frutsel " ) meer.
Weer veranderd het landschap. De bergen komen dichterbij, worden ruiger. Sneeuw duikt weer op en langzaam veranderd de zonnige hemel in een donker pak wolken.
Jawel, even later begint het te regenen, gelukkig echter niet lang.
Rob heeft een prachtige route uitgestippeld.
We verlaten de 705, rijden rond een meer en STOP: een slagboom. Een " BOM = TOL " weg door een natuurreservaat.Hier mogen we niet door, deze weg is afgesloten. We moeten 9 km. terug. Bij een andere ingang van dit prachtige reservaat is " BOM " betalen zelfbediening. Je moet in een kantoortje een formulier invullen en het tolbedrag ( NOK 10 ) in een geldbus deponeren. De doorslag van het formulier moet je meenemen als bewijs dat je betaald hebt.
Dan volgt een schitterend stuk natuur. We rijden als volleerde " off the road " rijders ongeveer 32 km. over een zandpad.
Voor onze ogen ontrolt zich een hoogvlakte, doorspekt met meertjes, riviertjes, bruggetjes en her en der hutjes met plaggen gras op het dak. Grote kuddes met koeien kijken ons verschrikt na. Een kreupel schaap met 2 lammetjes steekt de weg over. Over de hellingen verspreidt zien we groepjes schapen grazen. Af en toe zien we een rendier.
Na dit " CROSS " gebeuren komen we op de 30 uit.
Het is hoogseizoen.
Bij het zoeken naar een hut is dit duidelijk te merken. Nergens iets te vinden. Met de tent gaat wel, maar wie overnacht er nu in een tent??
We besluiten in Tynset een Pizza te gaan eten. De eigenaar, ook een motorrijder, hoort van onze problemen en weet in een mum van tijd alsnog een hut voor ons te regelen in Tydal. Voor NOK 160. Okee, niet de luxe, die wij als motorrijders ( we hebben de afgelopen 5500 km. natuurlijk flink moeten afzien! )
gewend zijn, maar een gegeven " horse may you not in the bek looken ". Hulde aan onze " Pizza " motorbuddy.

Na deze monsterrit, maar vooral omdat de 3 flesjes verschillend bier, die we van de camping eigenaar gekocht hebben al meer dan een jaar verlopen zijn ( niet te zuipen dus!!! ) gaan we rond 23.00 uur maar de strozak opzoeken. Morgen zien we wel weer verder.
Joop ligt boven in het stapelbed. Als hij beweegt, ik lig eronder, trilt het hele bed mee. Benieuwd of we zonder stukken de morgen halen.

 

Woensdag 10 JULI 1996
Tydal ( N ) - Halden ( N )
270 miles = 432 km.
TENT
Stand eind van de dag: 3990 miles
Kosten:
Tanken 809 miles NOK 87,1 11 liter
Camping NOK 150

Ik word om 8.00 uur wakker. Stralende zonneschijn, staalblauwe lucht. De andere knakkers slapen nog. Ik brouw een kopje koffie op de brander van Joop en met een koekje als ontbijt worden de HEREN wakker gemaakt. Dit scheelt toch!!! Goedgehumeurd pakken we op. Om 9.45 vertrekken we.
We blijven de 30 volgen. in Otnes slaan we links af de 217 op en meteen rechts de 215 op. Een kronkelende weg, die klimt en daalt langs het Storsjøen meer. Rob schakelt meteen een versnelling hoger en met een daverend geweld duikt hij met duizelingwekkende snelheid de 1ste bocht in. Aangezien ik in mijn tweede versnelling rijdt, draai ik mijn gas een milimetertje open. Spinnend als een poes bijt mijn " Jappie " zich in het achterwiel van Rob vast. Moeiteloos volgt mijn 4pitter en als een scheermes snijdt hij door de bochten. Lichtvoetend schakelend accelereert deze ware toermastodont, vol bepakt, tot ongekende snelheden en zelfs met 1 hand is hij moeiteloos door de bochten heen te sturen.
Als ik dan ook nog quasi yuppie - achtig nonchalant en dik grijnzend Rob voorbij ga en met 3 vingertjes aangeef, dat ik in mijn 3de versnelling zit, komt zijn befaamde middelvinger omhoog.
Als er dan ook nog een Noorse dame in bikini met een paar mooie " BOOBIES " ons tegemoet rijdt, steigert hij wild op zijn Italiaanse ROS!!!
Hij baalt als een stekker!!!
We verlaten de 215 en gaan de 3 op. Een wat " saaiere " weg.

Als we besluiten een BAKKIE te doen klaagt Joop dat hij 180 heeft moeten rijden om ons bij te houden. Ik vraag me af of een GUZZI wel zo hard kan?? Volgens Rob wel. ( op de teller )
Het is werkelijk prachtig weer. Zelfs " TOPLESS " zien we in een flits aan ons voorbij trekken.
Via een kort stukje 2 rijden we de 20 op. Het wordt vlakker. De 20 is een doorgangsweg, drukker en saai om te rijden. Een ruime weg met een enkele bocht, die af en toe glooiend, 10tallen km. verder naar het zuiden rolt. Grote hereboerderijen staan in het landschap.
Met mijn linkerarm gemakkelijk op mijn tanktas, onderga ik deze " kwelling ". Diep in mijn hart hunker ik naar scherpe bochten, waar ik mijn motor plat in kan leggen en snel accelererend naar de volgende " curvestone " scheur.
Maar ja, je moet wat als je op zaterdag in Echternacherbrück wilt staan. Rob denkt blijkbaar hetzelfde, want opeens gaat hij de 20 af en schiet de 21 op.
Hier kunnen we werkelijk ons " BIKERS " hart ophalen.
Het is de meest geinige zig - zag, sometimes a bit bumpy, omhoog en omlaag weg, die we hebben gereden. Fikse naaldwouden met overal kleine meertjes wisselen zich af met eindeloze grasvelden, waar de heerlijke warme wind het gras laat golven alsof je op zee bent. Grote gele Lupinevelden zorgen voor een leuke lappendeken. De sporadische mensen die we in dit gebied tegen komen, genieten van hun manier van vrije tijd. Zwemmen, varen, zonnebaden, luieren en eten. Een genot om hier te rijden. De 21 volgend koersen we rustig naar Halder, waar we op 16.30 uur aankomen. De camping ligt iets buiten Halder,
waar een fikse burcht op de top van de berg dit lieflijke stadje beheerst. Het stralende weer verplicht ons eigenlijk om de tent op te zetten. Elk smoesje verzinnend om toch maar een hut te kunnen nemen vinden we het nu dus of " te warm " of " te ver lopen naar de douche ".
SHIT, ALLES ZIT VOL.
Lachend zetten we de tent op .
Als we achter het " goudgele gerstenat " zitten, begint de klaagzang van de enige echte GUZZI rijder, Joop dus.
Te bochtig, te warm, last van zijn rug en last van zijn kont.
Meewarig glimlachend en fris als een hoentje zit ik op deze, voor mij echte rustdag ( maar 430 km ), achter mijn pint. Geen centje pijn, schitterend getoerd en nu in de zon aan een alcoholische versnapering op het terras!!! Het enige, echte, ware Zwitser leven gevoel, WEEEEET je!!!!!
Lydia gebeld en verteld dat we nog 100 km. boven Trondheim zitten. Om de verassing er in te houden, moet je natuurlijk de waarheid een beetje verdraaien. Slecht weer daar beneden.
Gniffelend zitten we in 25 graden Celsius met wederom een hamburger met gras.

CITAAT ROB:
Bij de hierboven beschreven " Ode aan de Honda " dient nog wel een opmerking gemaakt te worden. Dhr. WE is vergeten zijn oordopjes in te doen. Het gerammel van het blok, het gebulder van de uitlaten en het lust bevorderende aanzuiggeluid uit de luchtfilters behoren kennelijk niet tot de geneugten van de gemiddelde 4 in 1 lijn rijder.
Nadat hij zijn oordopjes weer in heeft gedaan, doet hij overigens een niet tevergeefse poging ons ( GUZZI rijders ) weer weer bij te halen en boort daarbij zijn Honda bijna in een auto van een Noorse toerist, die toevallig naar 1 of ander " droefheidsuitzicht " staat te kijken boven op een brug.
Het Honda - Linked - Braking - System, ( iets wat GUZZI overigens al jaaaaaren toepast, maar waar ze nooit zo'n imbeciele kreet voor hebben verzonnen ) voorkomt in dit geval, dat het " Japje " wordt gereduceerd tot een niet nader te identificeren stuk PVC.
Conclusie: Veel te gevaarlijk zo'n 135 pk masjien.
Invoeren die 100 pk limiet!!!!

Een potje " Poolen ", wat " neuten " en wat kankeren over de arrogantie van " Harley " rijders later, zoeken we de tent op.
WELTERUSTEN.

 

Donderdag 11 JULI
Halden ( N ) - Puttgarden ( D )
410 miles = 656 km.
TENT
Stand eind van de dag: 4400 miles
Kosten:
Tanken 992 miles NOK 95 13,5 liter
Tanken 163 miles Zw. K 106,4 13,5 liter
Tanken 398 miles DK 124,6 19,3 liter
Pont DK 950
Camping DM 41

Om 6.45 wakker, niet te best geslapen. Niemand trouwens.
De luxe van een tent zijn we blijkbaar in deze
" afmattende wereldreis " niet meer gewend. Prima weertje, by the way. Wat lummelen, koffie drinken, broodjes halen, lekker ontbijtje nuttigen en inpakken.
Ojee!!!
Ik kan het bijna niet uit mijn strot krijgen. Al een paar dagen loopt mijn " Jappie " wat schokkerig, ondanks het feit dat ik elke dag trouw mij ketting smeer.

" EEEEH Rob, zou je misschien, als je even tijd en zin hebt, eventueel de moeite, ALSTUBLIEFT, willen nemen om de ketting van mijn Honda te spannen? "
En ja hoor, van 2 kanten springen ze er boven!!!
" GUZZI kopen, die heeft cardan, geen onderhoud, geen vette vingers en dit nu doen op nuchtere maag, etc etc.!!! "
Uiteindelijk, in een mum van een tijd is de hele zaak achter de rug. " Kets versleten ", is de conclusie. Daardoor het welgemeende advies van Rob om na de vakantie een nieuwe ketting en nieuwe tandwielen te laten monteren.
Rond 10.00 uur vertrekken we via de 20 richting Zweden. De laatste bochtige weg die we vandaag zullen zien.
In Zweden slaan we links af, weer de vertrouwde E6 op.
Weemoedig nemen we afscheid van een verschrikkelijk leuk stuk stuurwerk in Noorwegen. Een prachtig land, een genot om met je motor erdoor heen te trekken.
Vanaf nu is het kilometers vreten, meestal via de snelweg.
Met de pont in 20 minuten van Zweden naar Denemarken. In 2 uur jakkeren we door Denemarken. Omdat Rob " alweer " zonder benzine komt te zitten, is zijn " timing " als MEESTERGIDS perfect. Maar goed, dat er een 2de GUZZI bij is. Joop tapt rustig wat benzine over van de Cali 111 naar de Cali 11. Hier " Pisvlek ", knort hij vergenoegd. Om 18.30 uur rijden we de pont naar Duitsland ( Puttgarden ) op en om 18.35 uur vertrekt de boot.
Meesterlijk uitgekiend, deze tijdsplanning, anders zouden we zeker een " half uur " hebben moeten wachten.
Op de boot kopen we in de Tax Free shop natuurlijk whisky en sigaretten. Een liter per kop!!!!
Om 19.30 uur komen we op dezelfde camping aan als 12 dagen geleden. En weer worden we door " ons zeemanskokje " verwend
met zelfgemaakte Goulaschsoep met veel knoflook en gebakken aardappeltjes met schnitzel, vis en varkensfilet. Wat een weelde. Dit natuurlijk onder het genot van een heerlijk koud pilsje. Nou ja, 1 !!!! Ook Feigling steekt weer de kop op.
Langzaam maar zeker richt zich de aandacht op de meiden en Echternacherbrück. Gedrenkt in alcohol zien we de reactie van de " GIRLS " zaterdag a.s. gniffelend tegemoet.
Gezien het feit, dat we nu op wegen zullen rijden waar Joop in zijn element is ( recht toe, recht aan ) en we zaterdag het beste tussen 11.00 uur en 12.00 uur in Echternacherbrück kunnen zijn, neemt Joop meteen het voortouw om qua toeren het zo te regelen dat dit ook gebeurd.
In de houding brult hij door de cantine: " Willen alle motorrijders zich morgenvroeg met jas en tas om 8.30 uur bij de receptie melden??? En verder wil ik geen commentaar, BITTE!!!" De reactie is navenant: " Dit gebrul zet geen zoden aan de dijk, Joop!!! Daar reed je een paar jaar geleden toch maar vanaf!!!"

De stemming stijgt, maar zoals altijd daalt het nivo.
Rob beweert zelfs,dat er speciale dijkkoeien zijn met korte voorpoten en lange achterpoten, omdat anders zijn uier scheef hangt. " Het moet niet gekker worden!!! "
Rondom gelukkig zoeken we ons mandje op.

 

Vrijdag 12 JULI
Puttgarden ( D ) - Echternacherbrück ( D )
492 miles = 787 km.
TENT
Stand eind van de dag: 4892 miles
Kosten:
Tanken 595 miles DM 25 16 liter
Tanken 767 miles DM 22,6 13,7 liter

Vanmorgen een prima ontbijt in de cantine van de camping. Daarna op pad. Via de snelweg naar Hamburg, daar de 75 op, waar we er achter komen dat dat voor geen meter op schiet.
Zeker 200 km. over Duitse binnenwegen gesukkeld.
Mijn ketting, een ware verzotsing!!! Hij klappert, trilt, schokt, rommelt etc., etc.. Ik ben er niet gerust op.
Met een ware kennersblik stelt Rob me gerust. " Met deze snelheid, zeker met Joop voorop, kun je nog de nodige kilometers doorrijden " : verzekert hij me. We besluiten de snelweg op te gaan. Na overleg, de bouwvak begint morgen, willen we proberen toch door te rijden naar Echternacherbrück. Wat een bronstig elandgevoel al niet te weeg kan brengen.
Dit besluit stuwt zeker Joop op tot ongekende stuur- en kilometerhoogte. Hij vertelt nog nooit zoveel kilometers op 1 dag te hebben gereden. Maar ja, dit boeit hem niet. Uiteindelijk rijden we van punt A naar punt B, weeeeet je!!!

" MOTOR GUZZI RIJDER BETROKKEN BIJ ONGELUK OP AUTOBAHN 1 "

Hedenmiddag werd een zwartgeklede motorrijder op een zwarte GUZZI Cali 111 bijna betrokken bij een auto - ongeluk.
Een " busje komt zo " kreeg een klapband en slingerde tegen de vangrail. Van het zware claxongeluid van de Cali 111 schrok de bestuurder zo, dat hij het busje omhoog liet springen, 180 graden liet draaien en als spookrijder in de zijberm aan de andere kant van de weg kwam te staan. Er waren verder geen persoonlijke ongelukken.
Motor en berijder stellen het goed.

Rondom Keulen is het knudde. De ene na de file remt ons af.
Joop, lichtvoetig als altijd, slalomt tussen de file door verder, terwijl Rob en ik ons aan de Duitse wet houden.
Later klaagt hij grinnikend, dat hij nog nooit zo lang op ons heeft moeten wachten. Begrijpelijk natuurlijk. De ongekende topsnelheid van een Cali 111 is niet te evenaren.
Tegen 20.30 komen we op de camping aan. Joop moeten we werkelijk met een plamuurmes van zijn comfortabele Buddysit afsteken en kreunend stoot hij uit: " Nooit meer ".
We bouwen de tent op, gaan een hapje eten in de " Ratskeller " en 1,5 liter whisky verder rollen we werkelijk straalbezopen, maar overgelukkig, de kooi in.
WE ZIJN ER !!!

 

Zaterdag 13 Juli
Stand eind van de dag: 4892 miles
EEN MOTORLOZE DAG

Een ware rustdag, zonder motorrijden kondigt zich aan. Hoe is dit toch mogelijk??? Nog onder de invloed van het zuipfestijn van gisteravond komen we maar langzaam op gang. Een ontbijtje, wat badderenen en tegen 11.00 uur onder het gegruwel van, jawel alweer een " BITTE, EIN BITJE ", wachten we zenuwachtig, nagelbijtend, neuspeuterend, oorsmeer vangend en vol binnenpret op de dames.
Vooral nerveus over de weddenschap. Als de dames tussen 11.00 uur en 12.00 uur hier zijn, dan betaal ik een fles whisky.
Zijn ze tussen 12.00 uur en 13.00 uur hier, dan betaalt Joop een fles whisky. Komen ze helemaal niet, dan betaalt Rob een fles whisky en rijden we door naar Motocamping " Touché " in St. Remy de Blot ( Frankrijk ). Welke keus de voorkeur heeft, laat ik bij deze diplomatiek in het midden.
Ik ben mijn whisky kwijt.!!!
Om 11.50 uur kondigt het bezoek zich aan.
Waarbij Sylvia laconiek opmerkt:" oooh, daar loopt Joop !!!".
De verrassing is compleet. Over en weer kussend ( lange halen, vlug thuis ) en snel al de eerste indrukken uitwisselend over onze monstertrip, komen we onder het genot van een kopje koffie ( echt waar, de vrouwen zijn er weer bij ) de eerste uurtjes door.
Patricia, een goedgevormde, vrijgezelle vrouwelijke collega van me, baalt echter als een stekker. Ze ziet haar weekendje met ons erbij al in het water vallen. Voor Lydia en Sylvia vindt ze het natuurlijk heel leuk, maar om als 5de wiel aan de wagen te fungeren? Begrijpelijk!!!
We spreken af, dat de dames kunnen doen en laten wat ze willen en dat we de avonden gezamenlijk zullen doorbrengen.

Getrouw aan deze afspraak bouwen ze even later dan ook zelf hun tentjes op. Met een " Zwitser Leven " zitten we toe te kijken.
De rest van de dag wordt onder een stralende zonneschijn doorgebracht met luieren, eten, drinken - luieren, eten drinken, drinken - luieren eten drinken etc..
Joop slaapt bij Sylvia, Rob en Patricia slapen ieder in hun eigen tentje en Scummy, Lydia en ik duiken ons eigen tentje in.
Sorry Joop!!!
Het is heerlijk weer achter de vertrouwde, brede, gebreide broek te liggen.

 

Zondag 14 JULI
Echternacherbrück ( D ) - Echternacherbrück ( D )
125 miles = 200 km.
TENT
Stand eind van de dag: 5017 miles
Kosten:
Tanken 924 miles 324 LUF

Ik ben al vroeg op. Mijn " echtelijke plichten " heb ik " mogen " vervullen en met vlindertjes in mijn buik ( ja - ja!!! ) maak ik welgehumeurd een heerlijke wandeling met Scummy langs de Sauer. Een douche later zit ik samen met " the gang " aan een heerlijk ontbijt. Joop heeft roereieren met ham en kaas gemaakt. Daarna willen de dames naar de vlooienmarkt in Irrel en wij willen de omgeving met de motor gaan verkennen.
Joop loopt de hele vakantie, je gelooft het niet, al te denken maar vooral te praten over een andere motor.
Een echte TOERMOTOR wil hij hebben!!!
Eentje met meer vermogen, voldoende bagage mogelijkheden, een rustige zit, een 4-pitter, waar iemand gemakkelijk achter op kan zitten en waar je zonder hard te moeten werken, maar vooral zonder te denken, probleemloos van die fijne bochten mee kunt nemen. Om hem juist dit ware, verfijnde hemelse motorgevoel te geven vertrouw ik hem natuurlijk mijn eigen " HONDAATJE 1000F " toe!!!
Wat een belevenis om op een CALI 111 te rijden!!!
Ik begrijp nu echt de " GUZZI SPIRIT ". De Cali 111 is een fijne toermachine. Deze motor laat zich probleemloos rijden, accelereert prima, vertoont goed bochtenwerk en laat zelfs een groepje Duitse motormaten kwispelend zijn imposante achterwerk zien. Je kunt er heerlijk mee toeren, maar ook gemakkelijk wat blèrwerk mee op het asfalt leggen.

Als we een " bakkie leut " doen op het terras van een chique restaurant, vergeet de mooie, goed gebouwde eigenaresse ons voldoende geld terug te geven.
In mijn beste Frans vertel ik haar dat er grenzen zijn en dat ik haar anders een " buts voor haar wrat " zal geven en dat " het " niet gekker moet worden. Blozend tot aan haar navel verontschuldigt zij zich en geeft ons het resterende bedrag terug. " 2de kopje koffie gratis ", voorspelt Rob.
Dit psychologische inzicht van Rob doet mij versteld staan want, jawel hoor, 5 minuten later wordt ons een rondje koffie van de zaak aangeboden. Als deze bevallige dame mij dan ook nog aanraakt met haar zachte, warme handen val ik als een baksteen voor haar!!! De afgunst druipt van de gezichten van mijn companen.
" Ik durf het bijna niet te vragen ", waagt Rob een poging in zijn beste Nederlands, maar aangezien zij alleen maar Frans spreekt, glimlacht zij vriendelijk en verdwijnt spoorslags naar binnen. Diep teleurgesteld drinken we onze koffie op en rijden verder.
Op de camping genieten we samen met de dames van de geneugtes des levens. Moe, voldaan, dik en rond vloei ik samen met Lydia en Scum tegen 0.30 uur ons mandje vol.

 

Maandag 15 JULI
Echternacherbrück ( D ) - Echternacherbrück ( D )
65 miles = 104 km.
Tent
Stand eind van de dag: 5082 miles
Kosten:
Tanken 080 miles LUF 315 12 liter

Rond 8.00 uur staan we op. Sylvia is, zoals gewoonlijk natuurlijk, de eerste en heeft al voor verse broodjes, ham en kaas gezorgd. Een gezellig ontbijt met zessen is het gevolg.
De dames vinden dat ze vrij laat zijn. Ze hebben voor vandaag een " shopping day " in Luxemburg stad op het programma staan.
Natuurlijk sloven wij ons daarom ontzettend uit.
Wij " mannen " zullen wel de troep opruimen, de vaat doen, de tent " cleanen " en etc., etc., etc., etc..
Welgemoed en tevreden gesteld door onze aanval van werklust vertrekken de dames met een dikke portemonnee.
Na exact 3 minuten ruimen gunnen we onze vermoeide ledematen met een welverdiende grijns op de bek weer rust. " Kat in het bakkie ", is de conclusie.

Joop, die eigenlijk geen zin heeft om te gaan motor rijden, stapt meteen op zijn Cali 111. Hij gaat nog wat foto's verzamelen voor zijn 4Kwadranten wedstrijd van TLM.
Rob prutst wat aan zijn " koolborsteltjes " en ik lummel wat aan en schrijf wat verder in dit reisverslag.
Na ongeveer een uur verschijnt Joop weer ten tonele.
" Ik durf het bijna niet te vragen, maar eeeh als ik nu eens de foto's van de 4Kwadranten wedstrijd in een uur laat ontwikkelen, dan weet ik precies welke letters er nog ontbreken. Weet iemand hier in de buurt een 1 uur foto service zaak? " Volgens mijn bescheiden mening zal er zeker zo'n fotozaak in Bittburg moeten zitten. Zo gezegd, zo gedaan!!!
Joop voorop en met een snelheid niet harder dan 70 km. per uur ( Rob gapend en werkelijk met zijn ogen dicht door scherpe bochten sturend ) wordt naar Bittburg gesukkeld, alwaar de fotozaak met een bezoek vereerd wordt. Jammer genoeg is het hier kermis en staat men op het punt van sluiting. Goede raad is duur. " Dan maar naar Trier, " spreekt Joop resoluut. Maar ook daar lukt het niet, de winkels gaan daar om 14.00 uur dicht. Via sluipwegen rijden we terug naar E'brück, alwaar we op 100 meter van de camping een 1 uur foto service zaak vinden.
100 km. voor NOP op de motor. Het is maar dat we van huis af zijn geweest. Grinnikend wachten we onder het genot van een Bitje op de dames. Tegen 17.30 uur, als we op het punt staan naar het terras te verdwijnen, verschijnt een klein grijs autootje en wordt ons duidelijk een volgende alcoholische versnapering door de neus geboord.
Na rijp en langdurig overleg, gezien de grootte van de auto,
besluiten we met zessen in 1 auto uit te gaan eten. Een risicovolle belevenis, zeker onder de gedurfde klanken van Pink Floyd, die Joop tot ongekende stuurmanskunsten opzweept.
Na een enorme hoeveelheid vlees en frites, zeg maar nee dan krijg je er twee ( stukken vlees ), besluiten we nog een yscoupe te gaan verorberen bij de Italiaan in de hoofdstraat in Echternach. De haat - liefde verhouding tussen Joop en Lydia komt hier tot een " waarlijk orgasme ". Joop betaalt tot 3 keer toe voor een yscoupe van Lydia die daarna, rond gegeten, nog van een expresso met een dubble Ammaretto geniet.
" Eigen schuld, dikke bult " is haar liefdevol commentaar!!!
Bij de tentjes, heerlijk nagenietend met een borrel, vertrekt iedereen succesievelijk naar zijn slaapzak. Rob en ik blijven over. Na een uurtje sleept Patricia zich, overmand door de kou, weer naar buiten. Het dikke motorjack van " vrijgezel " Rob biedt uitkomst. Hoe is dit mogelijk? Hij geeft dat
" ding " nog niet aan de koningin af!!! Tegen 1.30 uur verdwijn ik maar. Wie had het over het 5de wiel aan de wagen???

 

Dinsdag 16 JULI
Echternacherbrück ( D ) - Waalwijk ( NL )
240 miles = 384 km.
WATERBED
Stand eind van de dag: 5322 miles
Totaal afgelegd: 5322 miles = 8519,2 km.
Kosten:
Tanken 244 miles FL. 24,95 12,47 liter

'S morgens bieden lege flessen, halve waxine lichtjes, volle asbakken en stoelen over en weer een aardig stilleven.
Met hun ogen op steeltjes zitten Patricia en Rob aan het ontbijt. " Wij durven het bijna niet te vragen, maar eeh is het misschien, toevallig, eventueel een beetje laat
geworden?? " Veelzeggend kijken Joop, Sylvia, Lydia en ik elkaar aan. " 5 uur ", klinkt het in 2 - voud. " We hebben nog wat gewandeld "!!! Zou er een mogelijkheid in zitten dat er een vonkje is overgesprongen tussen deze stoere, besnorde, lange " meester " GUZZI rijder en dat teergebouwde, fijnbesnaarde, lichtgevoelige verpleegstertje??
Na het ontbijt wordt ingepakt.
Tegen 11.30 uur rijden Joop, Rob en ik van de camping af richting Bittburg. De dames zullen met de auto volgen en we zullen elkaar tussen 17.00 uur en 18.00 uur in Waalwijk treffen. We volgen een leuk stuurweggetje via Bittburg naar Prüm, alwaar een heerlijk kannetje koffie met een lekker stukje gebak wordt genuttigd.

Behalve Rob!!!
1 kopje koffie - geen gebak.
Wat stilletjes zit hij voor zich uit te staren.

De dames rijden via Gerolstein, alwaar een heerlijk kannetje koffie met een lekker stukje gebak wordt genuttigd.

Behalve Patricia!!!
1 kopje koffie - geen gebak.
Wat stilletjes zit zij voor zich uit te staren.

Wat is er toch met die 2??? Maakt liefde dan toch blind???

Vanuit Prüm richting Aken. Een heerlijke weg om te rijden.
Dan de 258 op naar Aken en bij Aken de snelweg volgen richting Heerlen - Eindhoven. Als we staan te tanken in de buurt van Sittard, komt ons de geur van gehaktstaven tegemoet.


Dit buitenkansje laten we niet lopen. Dik mayonaise, dik mosterd en in een mum van tijd worden er 2 pastoor gemaakt.
De beschaving slaat dus weer toe.
Niet alleen qua eten, maar ook door de krantenkoppen!!!

" 32 DODEN DOOR VLIEGRAMP IN EINDHOVEN "

Toch een beetje onder de indruk komen we tegen 15.30 uur in Waalwijk aan. Tegen 17.00 uur arriveren de dames aan.
Uitpakken, pot verdelen en dan ons " LAATSTE " dineetje bij de Italiaan in Waalwijk.
Gezellig en lekker eten dat wel, maar in de verte kondigt zich toch het einde van een perfecte motorvakantie aan.
Na 19 dagen rijgenot, 8500 kilometer verder, versleten achterbanden, veel eelt op ons kont, ongeveer FL 3000,- per persoon lichter ( waarbij we nergens naar gekeken hebben ), een versleten ketting en tandwielen, veel plezier, een ontluikende liefde, wederzijds respect voor merken als GUZZI en HONDA, veel te veel bagage, een kapot getrild kofferrek ( waar we pas later achter komen ), geen waterdichte handschoenen en een kapotte ritssluiting van een spijkerbroek nemen we om 20.30 uur afscheid van elkaar. ( wat een zin, hè!!! )
Joop verdwijnt met Sylvia richting Lopik en Rob verdwijnt voor de laatste keer met een daverend gebulder richting Glane.
Moe, voldaan, wat weemoedig, maar vooral ons verheugend op 1 Augustus ( foto reünie ) rijden Lydia en ik naar huis.
'S avonds kreunt Lydia in haar slaap: " Hoy LULLO, heb je al geneueueukt dit weekend!!!".
Nog nagenietend van deze super motorvakantie draai ik me om en slaap verder.

JULI-1996-JG-RVE-WE

 

Reisverslag Noordkaap 1996